Rolą obróbki cieplnej jest poprawa właściwości materiałowych rur stalowych i precyzyjnych rur stalowych, wyeliminowanie naprężeń szczątkowych i poprawa wydajności obróbki skrawania metali rur stalowych. W zależności od różnych celów proces obróbki cieplnej można podzielić na dwie kategorie: przygotowanie obróbki cieplnej i końcowa obróbka cieplna.
1. Przygotuj obróbkę cieplną
Celem przygotowania obróbki cieplnej jest poprawa wydajności przetwarzania, wyeliminowanie naprężeń wewnętrznych i przygotowanie dobrej tkanki w fazie złotej do końcowej obróbki cieplnej. Technologia obróbki cieplnej obejmuje wyżarzanie, ogień dodatni, terminowość i regulację jakości.
(1) Antukcja i ogień pozytywny
Do zgrubnej obróbki cieplnej stosuje się antukcję i ogień dodatni. Stal węglowa i stal stopowa o zawartości węgla większej niż {{0},5%. W celu zmniejszenia twardości i ułatwienia cięcia często stosuje się obróbkę wyżarzania; stal węglowa zawierająca węgiel i stal stopowa o zawartości mniejszej niż 0,5%, aby uniknąć noża, gdy twardość jest zbyt niska. Należy również zastosować obróbkę ogniową dodatnią. Wyżarzanie i palnik mogą nadal uszlachetniać ziarna i równomiernie je organizować, aby przygotować się do przyszłej obróbki cieplnej Antukcja i ogień często powstają po zgrubnej obróbce i przed zgrubną obróbką.
(2) Przetwarzanie czasu
Przetwarzanie czasu stosowane jest głównie w celu wyeliminowania naprężeń wewnętrznych powstających podczas obróbki zgrubnej i obróbki mechanicznej.
Aby uniknąć nadmiernych nakładów transportowych, w przypadku części o ogólnej dokładności można je ułożyć jednorazowo przed obróbką uszlachetniającą. Natomiast części o większej dokładności (np. skrzynia stołu wzorcowego itp.) należy ułożyć dwukrotnie lub terminowość obróbki przetwarzaj dwa lub kilka razy. Proste części zazwyczaj nie są przetwarzane w odpowiednim czasie.
Oprócz odlewania, w przypadku niektórych części precyzyjnych (takich jak śruby precyzyjne) o słabej sztywności, w celu wyeliminowania naprężeń wewnętrznych powstających podczas przetwarzania, ustabilizowania dokładności obróbki części i często ustalania wielokrotnej terminowości pomiędzy obróbką zgrubną a pół - precyzyjne przetwarzanie. Niektóre części osi są przetwarzane, a terminowe przetwarzanie musi zostać zorganizowane po bezpośrednim procesie szkoły.
(3) Regeneracja
Regulacja jakości oznacza, że po hartowaniu przeprowadza się obróbkę odzysku w wysokiej temperaturze. Można uzyskać jednolitą i szczegółową tkankę wygenerowaną za pomocą kabla, która jest przygotowana do późniejszego hartowania powierzchniowego i obróbki przesączania azotu. Dlatego też korekta jakości może być również wykorzystana jako przygotowanie do obróbki cieplnej.
Ponieważ wszechstronne właściwości mechaniczne części są dobre, części wymagające dużej twardości i części odporne na ścieranie mogą być również stosowane jako końcowy proces obróbki cieplnej.
2. Końcowa obróbka cieplna
Celem ostatecznej obróbki cieplnej jest poprawa właściwości mechanicznych, takich jak twardość, odporność na ścieranie i wytrzymałość.
(1) hartowanie
Hartowanie obejmuje hartowanie powierzchniowe i hartowanie ogólne. Hartowanie powierzchniowe jest szeroko stosowane ze względu na odkształcenia, utlenianie i odwęglenie, a hartowanie powierzchniowe ma również zalety w postaci wysokiej wytrzymałości zewnętrznej i dobrej odporności na ścieranie, podczas gdy wnętrze utrzymuje dobrą wytrzymałość i silne właściwości przeciw - Aby poprawić właściwości mechaniczne części hartowanych powierzchniowo, jako przygotowanie do obróbki cieplnej często wymagana jest obróbka cieplna, taka jak regulacja jakości lub wypalanie dodatnie. Ogólna trasa procesu to: podawanie-kucie-ogień do przodu (wyżarzanie)-obróbka zgrubna -regulacja jakości - obróbka półprecyzyjna - hartowanie powierzchni - obróbka precyzyjna.
(2) Hartowanie nawęglania
Hartowanie poprzez nawęglanie kryształowe jest odpowiednie dla stali niskowęglowej i stali niskostopowej. Najpierw zwiększ zawartość węgla w warstwie powierzchniowej części. Po hartowaniu warstwa wierzchnia uzyskuje wysoką twardość, a serce nadal zachowuje pewną wytrzymałość oraz wysoką wytrzymałość i plastyczność. Węgliki dzielimy na nawęglanie ogólne i nawęglanie miejscowe. W przypadku nawęglania miejscowego należy podjąć działania zapobiegające przesiąkaniu (miedziowanie lub materiał zapobiegający przesiąkaniu). Ponieważ odkształcenie podczas hartowania nawęglania jest duże, a głębokość nawęglania wynosi zazwyczaj od 0,5 do 2 mm, proces nawęglania jest zazwyczaj podzielony na obróbkę półesencyjną i precyzyjną.
Jego trasa procesu jest ogólnie następująca: podawanie - kucie - obróbka ogniowa, obróbka półesencyjna - nawęglanie, hartowanie - obróbka precyzyjna.
Po zwiększeniu nienawęglonej części lokalnej części nawęglającej proces nadmiarowej warstwy węgla powinien być zorganizowany poprzez usunięcie nadmiaru warstwy nawęglania po usunięciu nadmiaru warstwy nawęglania.
(3) Oczyszczanie przesiąkania azotu
Azot to metoda obróbki atomów azotu na powierzchni metalu w celu uzyskania warstwy związku zawierającego azot. Warstwa przesączająca azot może poprawić twardość, odporność na ścieranie, wytrzymałość zmęczeniową i podatność na korozję powierzchni części. Ze względu na niską temperaturę przesiąkania azotu, zdeformowanego odkształcenia i stosunkowo cienkiej warstwy przesączania azotu (zwykle nie więcej niż 0,6 ~ 0,7 mm), proces przesiąkania azotu powinien być zorganizowany w jak największym stopniu. Stwórz odzysk stresu w wysokiej temperaturze.
