Rury stalowe ocynkowane do gazu wodnego (nowa norma krajowa GB3091-82, znane jako ocynkowane, spawane rury stalowe do transportu cieczy pod niskim ciśnieniem) są najczęściej stosowane jako rury do wody wodociągowej. Dlatego konieczne jest badanie korozji powłoki cynkowej w wodzie wodociągowej. Aby zbadać korozję w tym środowisku, należy najpierw poznać skład wody wodociągowej. Ogólnie rzecz biorąc, 1 litr wody z kranu zawiera 10 miligramów rozpuszczonego tlenu. Ten rozpuszczony tlen reaguje z powłoką cynku, tworząc wodorotlenek cynku, który nie zapewnia ochrony, ale występuje jako produkt korozji. Woda miękka zawiera więcej rozpuszczonego tlenu, dwutlenku węgla i soli sodowych (woda zmiękczana metodami chemicznymi), które przyspieszają szybkość korozji powłoki cynkowej. Twarda woda zawiera wodorotlenek glinu, kwas krzemowy, fosforany, sole magnezu i węglan wapnia, które działają ochronnie na powłokę cynku. Dlatego powłoka cynkowa rur stalowych ocynkowanych wykazuje lepszą odporność na korozję w wodzie twardej niż w wodzie miękkiej.
Wartość pH wody wodociągowej na ogół waha się od 7,5 do 9,5. Gdy zawartość wodorowęglanu wapnia, siarczków, chlorków i azotków mieści się w dopuszczalnych granicach, powłoka cynkowa jest stabilizowana i zabezpieczona poprzez utworzenie nierozpuszczalnej warstwy węglanowej.
Woda kranowa jest poddawana dezynfekcji i sterylizacji ciekłym chlorem, który jest wyjątkowo szkodliwy dla powłoki cynkowej i ma silne działanie korozyjne. Gdy powłoka cynkowa zawiera więcej niż {0}},28% cyny, w wodzie wodociągowej może wystąpić korozja wżerowa. Dlatego nie zaleca się celowego dodawania cyny do powłok rur stalowych ocynkowanych ogniowo stosowanych do wody wodociągowej. Ogólnie rzecz biorąc, szybkość korozji powłoki cynkowej niezawierającej cyny w zimnej wodzie wodociągowej wynosi około 0,66 miligrama na decymetr kwadratowy dziennie, podczas gdy szybkość korozji powłoki cynkowej zawierającej cynę wynosi około 2,03 miligrama na decymetr kwadratowy dziennie.
