Zasolenie wody morskiej zwykle waha się od 1% do 25%, często w obliczeniach przybliżane do 3,5%. Woda morska zawiera znaczne ilości tlenu, azotu, dwutlenku węgla i innych pierwiastków, które mogą przyspieszyć korozję warstwy cynku. Jony chlorkowe (około 55% całkowitej liczby jonów) utrudniają tworzenie się filmów ochronnych i wzmagają korozję. Natomiast jony magnezu i wapnia łatwo reagują z warstwą cynku, tworząc nierozpuszczalne sole, sprzyjając tworzeniu się filmów ochronnych i stopniowo zmniejszając szybkość korozji.
Produkty korozji warstwy cynku w wodzie morskiej obejmują węglany, wodorotlenki, chlorki i inne składniki. Ogólnie rzecz biorąc, szybkość korozji warstwy cynku w wodzie morskiej wynosi od 50 do 650 miligramów na decymetr kwadratowy rocznie.
