Biała rdza tworzy się, gdy warstwa skondensowanej wody przylegającej do powierzchni powłoki ocynkowanej oddziałuje z tlenem, dwutlenkiem węgla, siarkowodorem, dwutlenkiem siarki, związków chemicznych, cząstek sadzy, pyłu i innych gazów atmosferycznych. Ta interakcja wytwarza żrący wodny roztwór, który przylega do powierzchni cynku, tworząc elektrolit. Następnie występuje reakcja korozji elektrochemicznej między tym elektrolitem a powłoką cynku, która wykazuje stosunkowo słabą stabilność chemiczną. Proces ten generuje proszkowy produkt korozji powszechnie znany jako „biała rdza”.
Na przykład, gdy powierzchnia stalowej rury jest wystawiona na wilgotne powietrze, wilgoć skrapja się na powierzchni i pochłania dwutlenek węgla z atmosfery. Tworzy to cienką warstwę elektrolitu, która tworzy komórki mikro-galaniczne, wywołując korozję elektrochemiczną. Rozpuszczenie powłoki cynku wytwarza następnie charakterystyczne białe złogi rdzy.
