Korozja powłok cynkowych na zewnątrz zależy przede wszystkim od takich czynników, jak rodzaj powietrza, wilgotność i opady. Dlatego powietrze zewnętrzne można podzielić na następujące kategorie:
(1) Środowisko wiejskie
Czyste powietrze wiejskie jest stosunkowo lepsze, ponieważ nie zawiera szkodliwych substancji zanieczyszczających lub zawiera ich tylko minimalne ilości. Dlatego głównym czynnikiem powodującym korozję powłok cynkowych jest woda deszczowa. Podczas burzy w powietrzu tworzą się tlenki azotu, w wyniku czego woda deszczowa zawiera azotany i azotyny, kwas azotowy i kwas azotawy. Kwaśna woda deszczowa przyspiesza korozję powłok cynkowych.
(2) Środowisko miejskie
Powietrze zawiera stosunkowo wysokie stężenie dwutlenku węgla, wahające się od {{0}},03% do 0,07% objętościowych. Chociaż stężenie jest niskie, może tworzyć kwas węglowy. Dodatkowo obecne są także gazy spalinowe powstałe w wyniku spalania węgla codziennego użytku, takie jak dwutlenek siarki. Substancje te mogą łatwo powodować korozję powłok cynkowych.
(3) Środowisko przemysłowe
Powietrze zawiera stosunkowo duże stężenie dwutlenku siarki, a także związków siarki w postaci siarczanu sodu i siarczanu wapnia. Istnieje również wiele cząstek, takich jak sadza i kurz. Czynniki te przyspieszają szybkość korozji powłok cynkowych.
(4) Środowisko przybrzeżne
Powietrze zawiera głównie jony chlorkowe, a ponieważ woda morska zawiera sól, woda deszczowa zawiera chlorek sodu i niewielką ilość jodu. Według pomiarów zawiera także pewną ilość siarczanów. Składniki te przyspieszają korozję powłok cynkowych.
(5) Środowisko tropikalne
Ze względu na wysokie temperatury i długie okresy suszy w regionach tropikalnych często występują obfite opady deszczu. Powoduje to utworzenie się grubej warstwy ochronnej tlenku cynku na powierzchni powłok cynkowych. Jeśli jednak pora deszczowa będzie zbyt długa, a temperatura będzie się znacznie wahać, ta warstwa ochronna nie będzie miała znaczącego wpływu na zapobieganie korozji.
Głównymi produktami korozji powłok cynkowych na zewnątrz są tlenek cynku i wodorotlenek cynku. Zawierają także w mniejszym stopniu zasadowy węglan cynku i siarczan cynku.
